It is thus with profound discontent and indignation that we, the National Union of Peoples’ Lawyers, join the Filipino people in denouncing the Duterte regime for its failed promises, bourgeoning tyranny, and oppressive disdain for the people’s lives and human rights.
Huwag tayong maging bulag at bingi sa panawagan ng ating mga kababayang patuloy na nagdurusa sa evacuation centers, nahihintatakutan sa kanilang mga barangay at komunidad, dahil sa karahasang militar at walang habas na pambobomba bunga ng Martial Law.
Sa pag-apruba ng extension ng batas militar sa Mindanao, pinili ng Kongreso na maging bulag sa mahalagang aral ng kasaysayan na ito. Ang masahol pa, lumabas sa interpelasyon na wala naman talagang aktwal na rebelyon sa iba pang bahagi ng Mindanao. Malaki ang pagkakaiba ng threat of rebellion sa actual rebellion.
Wala pong batayan na ipinaliwanag ang mga resource persons ng Malacañan para sa extension ng martial law. Binanggit po kanina ng sponsor at ng kagalang-galang na Majority Leader na may Supreme Court decision na nag-uphold sa pagdedeklara ng martial law. Pero nais ko lamang po ilinaw na ang desisyon na iyon ay nag-aapply sa orihinal na deklarasyon ng martial law at iba na po ang sitwasyon ngayong pinag-uusapan na natin ang extension.
Sa kasong ito, ang piniling lunas ay naging mas masahol pa sakit na sinasabing kailangang lutasin. Hindi nasulusyunan ng martial law ang problemang dulot ng extremist groups sa Marawi, bagkus ay nagdulot lamang ito ng mas marami pang suliranin dala ng paghihigpit sa paggalaw ng mga mamamayan, maging sa pagbibigay ng batayang serbisyo. Ika nga, hinuhuli mo lang ang daga, sinunog mo na ang buong bahay.